Bouwkamp 4

Voor de vierde keer organiseerden we een bouwkamp in Sasha’s shelter.

Doel : in 1 week beschutting gaan bouwen op een kaal stuk grond van 3000m² waar 120 jonge straathonden van Sasha worden ondergebracht : de “puppy area”. Geen schaduw en geen deftige gebouwen en dat tijdens de hete lente en zomermaanden in Servië.

Wie? Ingrid (bestuurslid van de vzw) en haar man Peter, meester Serge (leraar Frans) en Sander.

Wat is er op het stuk grond voorhanden : een piepklein huisje van 20m², waarin sinds enkele weken Milena woont. Ze werd verjaagd uit haar huisje uit een dorp op 20km van de stad Nis omdat ze voor teveel honden zorgde. En het gevaar op vergiftiging was te groot geworden. Met Milena verhuisden de gehandicapte hondjes en pups mee van Sasha en nog wat oudjes.


Een werfcontainer (door ons aangekocht in het verleden) waar sinds Januari Marko woont, een jongeman van wie zijn appartement werd afgebrand. Hij woonde daar de hele tijd zonder water en elektriciteit met temperaturen van -16°C in de winter.

Wat hondenhuisjes en 2 kleine containers waar materiaal kan in bewaard worden.

In mei/juni hadden we met jullie hulp al een generator kunnen aankopen, die het terrein tijdelijk van water en elektriciteit kan voorzien

Wat gaan we doen ? een dak leggen op de blote muren, zodat de honden schaduw en bescherming hebben tegen het strenge klimaat in Servië. Hete zomers en strenge winters. Reeds jaren stonden daar een paar muren. Maar zonder dak zijn die niet echt nuttig. De uitdaging was om op die kromme muren een mooi en stevig dak te leggen. Daar zijn we dan ook in geslaagd al heeft het ons veel zweet (gemiddeld 36°C) en bloed (plank tegen Ingrid’s neus) gekost.

De hitte maakte het leggen van de platen op het dak ook niet simpel, bloedheet waren die ijzeren platen.

We werden echter steeds aangemoedigd door 120 vrolijke honden en pups. De generator kan niet de hele dag draaien, verbruikt redelijk wat en maakt veel geluid. Als Milena bv. elektriciteit wil, moet zij bellen naar Marko – de container en huisje – staan verder uit elkaar en dan moet Marko de generator starten.

We waren wel wat blij met die generator maar beseffen ook, dat dit niet voor eeuwig is, de aanvraag voor elektriciteitsaansluiting is gemaakt maar kan nog maanden duren, als het ook lukt. Maar vóór de winter is er wel degelijk iets anders nodig.

We hebben ook nog 1 dag in de grote shelter kunnen werken, namelijk aluminium beschermprofielen moesten nog op onze 110 honden huis slaapplaatsjes aangebracht worden. Voor wie zich onze vorige bouwkampen nog herinnert. De huisjes doen het nog steeds prima ! en elke winter en zomer zorgen ze voor goeie bescherming voor de hondjes.

De laatste dag hebben we ook aluminium emmers aangekocht en waterslang zodat deze nooit meer stuk gaan en de honden achteraan in de grote shelter van lekker water kunnen voorzien.

Sasha & C° waren ons immens dankbaar. Ze keken er zo naar uit om de Belgische mannen weer te ontmoeten. Ook voor de werkers in de shelter is het eens aangename afwisseling, andere mannen in de shelter ! J  Iedereen wil dan meewerken, ook de zaag eens hanteren, het werkmateriaal,  gewoon eens ander werk, een afwisseling in de dagelijkse job.

Het was heel leuk alle honden weer terug te zien. Ook was het merkbaar dat er vooraan in de shelter iets minder honden zitten. Sommige hondjes echter worstelen met wat gezondheidsproblemen, dus hebben we budget voorzien om wat bloedtesten te doen.

Steeds weer de vaststelling : wat een gigantisch aantal honden dit is, hoe weinig hulp er is en hoe weinig mensen die in de shelter dit allemaal in goede banen moeten leiden.

De voorlaatste dag echter was er groot bezoek ; iemand van de Brigitte Bardot stichting is langsgekomen om met eigen ogen te zien hoe ze het eigenlijk doen honden in losloop roedels houden ipv in kennels. De dame was er zeer van overtuigd dat honden in een asiel in hokken in een gevangenis zitten en het ideale systeem een losloop systeem is. Sasha helpen kunnen ze niet, er staan teveel andere projecten op hun agenda die allemaal voorrang hebben.  Maar toch een pluim voor al het goede werk.

We waren echter ook gezegend met lekkere hapjes en eten tijdens ons bouwkamp, Milena kan fantastisch koken maar met die warmte bestond ons hoofddieet ’s middags vooral uit vers fruit, watermeloen, frambozen, bosbessen, braambessen, meloen…. Mmmm… – ook de hondjes mochten mee eten.

Werk en projectjes genoeg echter, teveel om op te noemen, het bouwkampteam zou daar een vol jaar kunnen vullen. Sanitair is daar echt 0.

Nu moeten Marko en Milena zich behelpen met een buitendouche : water warmt zich op in een ton buiten.

Water om de afwas te doen, daarvoor moet eerst water verzameld worden in een ton of bidon, bellen om de generator aan te leggen etc…. , dan heb je weer water. En dit een paar keer per dag.

Toilet, is zoals de goeie oude tijd, een put in de grond. Alle was met de hand.

We vragen ons af, hoe moet dit in de winter ? als het -16°C wordt ?

Waarom doen we dit ? Omdat dergelijke vakantie véél meer bijblijft dan een strandvakantie. De armoede in het Zuiden van Servië zeer groot is. De voldoening om mensen te kunnen helpen is enorm. Zelf op vakantie gaan in een land waar veel dierenleed is blijft je bij, maar als je mensen al jaren kent ter plekke, die hun leven opgeven ten dienste voor de zwaksten omdat het corrupte beleid niks doet. Kan je alleen helpen meedweilen met die mensen, die niet wegkijken. Met samen dweilen maak je droge plekjes die HET grote verschil betekenen.

Ingrid